Truth&Lies

Oke ik heb dus allemaal van die kekke postertjes gevonden en ik ben aan het zoeken waar dit van is en wie dit maakt en waarom en zo maar ik vind dit heel erg leuk ik vergeet gewoon punctuatie te gebruiken

What makes me LOL

Column: Over(h)eerlijk

Niet gebaard, toch een taart. 

Om terug te komen op de column van vorige week. De grote vraag, de ongeschreven regel van het communiceren, de ellende, DE VRAAG... 

‘Ben je zwanger?’ 

NEE! Ik ben godverdomme niet zwanger! Ik heb een onvoordelige rok aan, ik ben wat kilo’s aangekomen, ik zie eruit als een plompe pad, MAAR IK BEN NIET ZWANGER!!
Deze vraag dames en heren (vooral heren) mag je nooit, NOOIT stellen. En wel om de volgende redenen;

• Zwangere vrouwen zijn dik. Indirect noem je dus iemand dik. Dat is niet leuk. 
• Zwanger worden is voor sommigen een gevoelig onderwerp. Misschien lukt het niet. Of misschien waren ze zwanger maar is dit misgegaan. Die buik ben je niet meteen kwijt. Auw.
• Misschien WAS de vrouw zwanger, maar is het kind inmiddels anderhalf en zijn de kilo’s er nog niet af. Wederom noem je dus iemand dik.
• Het gaat je geen fuck aan of iemand zwanger is.

Als je aan het werk bent in een kledingwinkel waar dagelijks honderden hormonale vrouwen komen, die schijnbaar aan niks anders denken dan baby’s, heb je kans dat deze vraag je gesteld wordt. Mij is het twee keer overkomen. Waarvan één keer door een erg onbeschofte man die ik vervolgens wijsmaakte dat ik net een miskraam had gehad en hem erop wees dat je zulke dingen niet kunt vragen aan een vreemde. Die kreeg dus 20 afkeurende blikken van het winkelende vrouwvolk. (Kijk, die zal het dus NOOIT meer doen… leugentje om bestwil. Heerlijk.)
Er zijn meer collega’s die deze vraag kregen en dat is nooit leuk. Daarnaast is het nogal privé, dat is hetzelfde als aan een kaal persoon vragen hoe de chemo bevalt (Ja maar, u bent toch kaal?).

En dan dit nog, als mensen zwanger zijn maakt dat schijnbaar iets in ze los, waardoor ze het met iedereen willen delen. Of ze je nu kennen of niet. Dus je hoeft die vraag niet te stellen, je komt daar vanzelf wel achter. En dan heb je pech, want dan moet je leuk en enthousiast doen terwijl het je negen van de tien keer geen hol interesseert dat zulke mensen ook nog eens nakomelingen produceren.

Mijn advies om moeilijke situaties uit de weg te gaan; Plekken waar potentieel zwangere vrouwen komen gewoon helemaal vermijden. Ook voor je eigen bestwil.

Six Word Story

Dit blog maken is natuurlijk helemaal leuk. Maar eigenlijk doe ik het ook omdat het een beetje moet van school. Er wordt verwacht dat er een aantal verplichte onderwerpen in terug komen. Een van die onderwerpen is de Six Word Story. Hier moet ik er meerdere van posten, Dus dit is de eerste, tromgeroffel;

Eerlijk is eerlijk; leugens zijn leugens.

What do you think? Lekker dubbelzinnig, spelen met woorden... yeaahhh not bad right?

adver-Lie-sing

Ooh zo lekker, een burger van de McDonalds. En dan zie je op tv die sprankelende, knisperverse blaadjes sla erop landen, alles geheel in slow-motion. Laat het watertanden beginnen. In je krakkemikkige Opel Corsa race je naar de dichtstbijzijnde McDrive.

En waarvoor? Hiervoor.

Weeeeeeh!

Waarom trap je er toch elke keer weer in?! Je moet geen gephotoshopte burgers willen eten!

Damn you McDonalds!

Mannenleugens Top 10

Uit interesse heb ik op Google ingetypt wat de top 10 meest vertelde leugens zijn. Daar zijn verschillende lijstjes van beschikbaar. Naar het blijkt liegen mannen zo’n 6 keer per dag, waar vrouwen dit maar 3 keer doen. Aan de hand van deze lijstjes heb ik mijn eigen top 10 opgesteld, beginnend met die van de mannelijke leugens.

1. Er is niets, alles is prima.
2. Dit is het laatste glas.
3. Ik heb niet gebeld want; Ik had geen bereik/mijn batterij was leeg.
4. Het was helemaal niet zo duur.
5. Ik kom er nu aan/ik ben onderweg.
6. Ik zit vast in de file.
7. Nee hoor, dat kledingstuk maakt je helemaal niet dik!
8. Ik heb niet veel gedronken/ik ben niet dronken.
9. Sorry, ik heb je oproep nét gemist.
10. Bij een kado; Dat heb ik nou altijd al willen hebben! 

Zo, ze kunnen er wat van, die mannen! Herkenbaar dit? Stay tuned voor het vrouwenlijstje!

the easy way out?

Ik heb een vriend. Hij is leuk, lief, slim, beresterk en woest aantrekkelijk. En ik weet nooit waar hij uithangt. Oh wacht, dat weet ik wel. Hij woont in mijn hoofd. Hij is verzonnen, maar verdomd wat komt die jongen vaak van pas!

In een foute tent kreeg ik een stroef gesprek te verduren met een knakker van het kaliber NEE. Die vond mij heel leuk en mooi en ik weet niet of hij geheel eerlijk was, maar ik besloot dat zelf dus ook maar eens niet te zijn. Hij wilde een date. Het was niet eens echt een vraag, meer een statement, zo van, ‘Wij gaan op date!’ Heel apart. Hoe maak ik dit niet al te slimme wezen duidelijk dat ik geen interesse heb, zonder uitgemaakt te worden voor kutwijf. Ach, daar is hij al. Dat lieve leuke vriendje van me. Tja, sorry Neanderthaler in clownspak, ik heb al een vriendje. Ik wou dat ’t anders was, want je lijkt me zo’n interessant persoon… Maar ja, wat doe je eraan hé?

De boodschap kwam niet helemaal over, of dat aan zijn intellectuele vermogens lag of aan de hoeveelheid drank weet ik niet. Hij trok zijn shirt omhoog en zijn broek omlaag en vroeg me of ik anders even aan hem wilde voelen, dat zou me vast van gedachten doen veranderen. Ik hoefde overigens niet te voelen (en heb dat ook niet gedaan!) om te weten dat ook dit ietwat vreemde gebaar mijn liefde voor het vriendje niet kon veranderen. Helaas pindakaas.

Hij vroeg of ik bij dat vriendje bleef slapen. Ik zei van wel. Hij bood me nog aan om in zijn auto te slapen als het niks zou worden tussen ons. Ik bedankte hem vriendelijk voor dit o-zo-verleidelijke aanbod, wat ik toch echt zou moeten afslaan.

En achteraf stel ik mezelf dan weer de vraag, was dit gesprek niet een stuk makkelijker geweest als ik iets had gezegd als ‘Trollenkoning, ga terug naar je grot, ik moet je niet.’ Want de leugentjes hebben dit vreemde gesprek niet bepaald korter gemaakt als ik dit zo teruglees…

Truth&Lies

Nou ik weet nog steeds niet waar het vandaan komt of wie het heeft gemaakt, maar ik vind het leuk dus hier zijn er nog een paar!

Column: Over(h)eerlijk

Dit wordt dus de titel van de wekelijkse column. Over(h)eerlijk. Over de heerlijkheid van eerlijkheid of oneerlijkheid. Want liegen kan ook ZO lekker zijn. 

A Big Fat Lie.

Om een voorbeeldsituatie te schetsen; Je moeder/tante/zus/nicht/vriendin is wat kilo’s aangekomen. Ga je hierover beginnen? NEE. Waarom niet? Ten eerste, waarschijnlijk weten ze het zelf wel. Ten tweede, het is niet leuk om te horen. Gewoon niet over beginnen. Geloof me, ik ben zelf ook rijkelijk bedeeld met een heuppartij waar je u tegen zegt en de nodige ophopingen hier en daar. Niet mijn favo onderwerp. Het is NIEMANDS favo onderwerp. Begin er niet aan.

Maar wat nu als ze er zelf over beginnen. Liegen? (Nee joh, dat jurkje wat je vorig jaar met de Kerst aan had kan dit jaar ook nog best!) Of eerlijk zijn? (Tja.. als je van plan bent deze Kerst niks meer te gaan eten, dan kan je hem misschien wel aantrekken met een corrigerende omabroek eronder…)

Om je de waarheid te vertellen, dit hoeft geen van beiden. Je kan dit soort discussies makkelijk ontwijken door te zeggen ‘Joh, ze hebben nu overal uitverkoop. En het is voor Kerst, dan mag je toch best wat nieuws kopen? Je verdient het! Wanneer gaan we?’

Maar natuurlijk wil je gewoon eerlijk zijn tegen je moeder/tante/zus/nicht/vriendin. Maar doe het dan wel met tact, EN alleen als ze er zelf over beginnen. En antwoord dan niet met ‘Jaaaa je begint wel flink uit te dijen’ (Een van mijn vaders favoriete reacties) maar stel voor dat jullie wat vaker gaan wandelen (shoppen is ook wandelen!) of allebei wat meer gaan opletten met wat je eet.

Andersom werkt trouwens ook niet. Kom je iemand tegen die een aantal kilo’s kwijt is, reageer dan niet met ‘WOW WAT BEN JIJ AFGEVALLEN!’ Want dat is zo’n beetje dezelfde reactie als ‘Eerst was je een zeug’. Natuurlijk is het leuk om te horen, maar als mensen écht afgevallen zijn, hoef je er niet om te vragen. Dan vertellen ze dat zelf. Zodra ze de kans krijgen. Afvallers praten daar namelijk heel graag over.

En de vraag ‘Ben je zwanger?’ is uit den boze. Nooit. Never. Maar daar volgende week meer over.